کنکورمو بد دادم. خیلی. حالم همون حال روزای مرحله دوه. همونقد بیحال و ناامید و ناراحت. با این فرق که الآن واقعاً معلوم نیست چی بشه، من که پلنبی بوده برام کنکور! ولی مثل اون روزا نیست که بدونم اگر نشه

پنج سال از اون روزها که فکر میکردم دیگه تموم خواهد شد میگذره و من امشب به این نتیجه رسیدم که دارم در برابر فشارهای مامان و بابام کم میآرم. باورم نمیشه بعد پنج سال، اونم چنین پنج سالی، هنوز شب باید شام زهرم شه چون بابام معتقده من بدبخت میشم اگر اپلای نکنم و راهی که میرم رو به تباهیه. واقعاً دارم کم میآرم. جونم داره کم و کمتر میشه. من فکر نمیکردم هرگز این حرفو بزنم، امّا نمیتونم انگار واقعاً دیگه.

So fuck that little mouse*, cause I’m an albatroaz.

* “mus” means vagina in Swedish

Maybe it’s all about not longing for a tuing point, because it’s already the way it should be.